45 ziyaretçi ve Sıfır kullanıcı çevrimiçi

Nevfel bin Haris, Kureys kervanini kurtarmak ve Müslümanlarla savasmak icin hazirlanan müsrik ordusuna katilmak istemiyordu. Resulullah İslamiyeti bütün insanlara duyurmaya, anlatmaya basladigi zamanlarda, daha müslüman olmamisti. Ancak karsi da cikmak istememisti. İlk senelerde O'na muhalefet etmesine ragmen bunu isteyerek yapmiyordu.
Fakat diger müsriklerin zorlamalari ile Bedir savasina katilmaya mecbur oldu. Savas sonunda müsrikler maglup olup bircok esir verdiler. Bunlarin arasinda Hz. Nevfel de bulunuyordu. Resulullah efendimiz buyurdu ki: Ya Nevfel fidye verip kendini kurtar.
Cevap verdi: Ya Resulallah! Kendimi esirlikten kurtarmak icin verecek bir seyim yok!
Bunu duyan Nevfel saskinlik icinde: Allaha yemin ederim ki, Cidde'de mizraklarimin bulundugunu benden ve Allahtan baska kimse bilmiyordu. Ben, sehadet ederim ki, sen Resulullahsin! diyerek Müslüman oldu.
Hz. Nevfel, mizraklarini verip kendini esirlikten kurtardi. Bunlarin sayisi bin tane kadar vardi. O zamanlar mizrak en kiymetli savas aleti idi. Bunun icin iyi para ediyordu.
Kendisi Peygamber efendimizin amcasi Haris'in oglu olup, Hasimogullari'ndan Müslüman olanlarin en yaslisi, hatta Hz. Hamza ve Hz. Abbas'dan daha yasli idi. Yine Hasimogullari'ndan kardesleri Rebia ve Abdüssems'den de büyük idi.
Bundan sonra Hz. Nevfel, Mekke'ye geri döndü. Bir müddet orada kaldiktan sonra Hz. Abdullah bin Abbas ile beraber Hendek savasi sirasinda Medîne'ye, Resulullahin yanina hicret etti. Peygamber efendimiz onunla Abbas bin Abdülmuttalib'i kardes yapti. Cahiliyet devrinde mallari ortakti. Birbirlerini severlerdi. Resulullah ikisi icin Mescid-i Nebevi'nin bitisiginde bir ev verdi. Bu ev bir duvar ile ikiye ayrilmisti.
Hz. Nevfel Medîne'de iken ilk önce Mekke'nin fethine katildi. Taif ve Huneyn seferlerinde büyük yardimlar ve maharetler gösterdi. Bilhassa Huneyn savasinda Resulullaha ücbin mizrak ile yardim etti. Peygamberimiz ona buyurdu ki:
- Sanki ben senin bu mizraklarinin müsriklerin sirt kemiklerini kirdigini görüyorum.
O Huneyn savasinda Resulullahin sag tarafinda en önde bulunuyordu. İslam ordusunun ön saflari dagildigi zaman büyük kahramanlik göstererek kendisi gibi birkac yigit mücahid ile düsmana hücum etti. Müsrikler kacmaya baslayinca Müslümanlar toparlandilar. Netîcede savas İslam ordusunun zaferi ile bitti.
Peygamber efendimiz Hz. Nevfel'i hatirladiklari zaman hayirla anarlardi.
Kendisi Resulullaha büyük bir muhabbet ile bagli, son derece kuvvetli îmana ve cesarete sahip idi. Cok cömert idi.
Hz. Nevfel Hz. Ömer'in halîfeligi sirasinda Medîne'de 636 da vefat etti. Namazini Hz. Ömer kildirarak Cennetül Bakî kabristanina defnedildi.