34 ziyaretçi ve Sıfır kullanıcı çevrimiçi
Ka’bül Ahbar demistir ki: “Allahü Teala süphesiz kiyamet günü kulunu hesaba ceker. Günahlari sevaplarindan agir geldigi vakit, onun Cehenneme götürülmesini emreder. Onu Cehenneme götürdükleri vakit, Allahü Teala, Cebrail Aleyhisselam’a söyle buyurur: “Ey Cebrail! Kos, kuluna yetis.
Ona sor, alim meclisinde oturdu mu? Onun sefaati ile ben o kulumu affedeyim.” Cebrail Aleyhisselam gidip o kula sorar. Kul: “Hayir oturmadim” diye cevap verir. Cebrail Aleyhisselam: “Ey Rabbim! Sen kulunun halini biliyorsun. O bana hayir oturmadim dedi.” Allahü Teala: “Ona sor, alim sevdi mi?” buyurur. Kul, cebrail Aleyhisselam’in sorusuna: “Hayir, sevmedim” diye cevap verir.
Allahü Teala: “Ona sor bakalim, alimle beraber bir sofraya oturup yemek yedi mi?“ Cebrail Aleyhisselam sorar. Kul hayir diye cevap verir. Allahü Teala, cebrail’e: “Ona sor, alim bulunan bir sokakta oturdu mu?” Kul, hayir diye cevap verir. Allahü Teala, Cebrail’e: “Ona sor, alimi seven bir adam sevmis mi?” Bu sefer kul olumlu cevap verir. Allahü Teala, Cebrail Aleyhisselam’a: “Onu, elinden tutup Cennete götür, cünkü ben onu, alimi seven adami sevdigi icin yargiladim” buyurur.