Ebu Hanife, Ebu Yusuf, iki görüsten tercih edilende Malikîler ve Hanbelîlere göre, hac fevrîdir. Yani yükümlünün, gerekli sartlari tasidigi ilk yilda haccetmesi gereklidir. Hacci, yillar boyunca geciktirirse fasik olur ve sahitligi reddedilir. Cünkü hacci geri birakmak küCük ma'siyettir. Bunda israr etmek kisiyi fiska götürür. Böyle bir kimse hac yapmadan mali telef olsa, borC para alip haccetmesi halinde, ilahî magfirete nail olacagi umulur.

Haccin geciktirilmeden ifasina, hacla ilgili ayetler delalet ettigi gibi, su hadisler de bunu destekler: Hac yapmakta acele ediniz. Cünkü sizden biriniz ölümün kendisine ne zaman gelecegini bilmez (Ebu Davud, Menasik, 5; Ibn Mace, Menasik, 1; Ibn Hanbel, I, 214, 225).  Bir kimseyi hastalik, aCik bir ihtiyaC, bir sikinti veya zalim bir sultan alikoymaksizin hac yapmazsa; ister yahudi, isterse hristiyan olarak ölsün (es-Sevkanî, a.g.e., IV, 284).

Hac kendisine farz olan kimse, mesken yapma, Cocugunu evlendirme gibi sebeplerle, hatta sebepsiz olarak hacci baska bir yila geciktirebilir. Cünkü hac farîzasi hicretin altinci yilinda geldigi halde, Hz. Peygamber bunu, bir özür olmaksizin onuncu yila tehir etmistir. Eger geciktirmek caiz olmasaydi, bunu onun da yapmamasi gerekirdi. Bu görüs, müslümanlara kolaylik saglayacagi iCin daha uygundur. Cünkü Cogunluk Islam hukukCularinin dayandigi hadisler zayif oldugu gibi, haccin, hicretin altinci yilinda Al-i Imran Suresinin nüzulü sirasinda farz kilindiginda süphe yoktur (es-Sîrazî, el-Mühezzeb, I,199; ez-Zühaylî, a.g.e. III, 17, 18).