|
Cerir'in rivayet ettigine göre
Leys der ki: ,Adamin biri Hz. Isa'ya arkadas olur, ona ,Senin yaninda sana yoldas olabilirmiyim, diye teklif eder. Teklifinin kabul edilmesi üzerine yola koyulurlar, bir nehrin kenarina varinca yemek molasi icin otururlar, yanlarinda üc cörek vardir. Ikisini yerler, birisi kalir, bu arada Hz. Isa nehre varip su icmek üzere kalkar, su icip dönünce ücüncü cöregi bulamaz.
Adama ,Cöregi kim aldi,
diye sorar, adam bilmiyorum diye cevap verir.
Yemekten sonra Hz. Isâ geyik yavrusunun
kalintilarina , Allah'in izni ile canlanip kalk, der, yavru da derhal
canlanip kalkarak oradan uzaklasiverir. |
|
|
Adam yine ,Bilmiyorum, diye cevap verir.
Bir müddet sonra bir cöle varirlar ve otururlar. Hz. Isâ bir yere kum ve
toprak yigar, meydana gelen yigina Allah'in izni ile ,altin ol, der,yigin da
altin olur. Hz. Isâ yigini üce bölerek adama , ücte biri benim, ücte biri
senin, öbür ücte biri de cöregi alanin , deyince adam ,cöregi alan bendim,
diye gercegi itiraf eder. |
|
Sehre giden adam yolda giderken ,Niye altini onlar ile bölüseyim, alacagim yiyecege zehir katar, onlari öldürürüm, böylece altinin hepsi bana kalir, diye düsünür ve dedigi gibi yapmak üzere sehirden aldigi yiyecege zehir katarak döner. Altinin Yaninda kalanlar da ,Niye ona altinin ücte birini verelim, dönünce onu öldürür ve altini ikimiz paylasiriz, diye konusurlar. Adam dönünce onu öldürürler, fakat yiyecegi yeyince de kendileri ölür, böylece altin cöl ortasinda ve her ücünün ölüsünün yanibasinda sahipsiz kalir. Daha sonra Hz. Isâ'nin yolu olay yerine yeniden ugrar, durumu görünce yanindakilere ,Iste dünya budur,ondan sakinin, der. |