Islam'da bazi ibadetlerin yerine getirilmesi icin yapilan ve bizzat kendisi ibadet olan temizlenme. Abdest kelimesi Farsca'da su anlamina gelen ,ab, ile el anlamina gelen ,dest, kelimelerinden olusmus birlesik bir isimdir. Arapca karsiligi olan ,vudû, kelimesi hadislerde kullanilmistir. Kur'an-i Kerim'de ise temizlik anlaminda ,taharet, ve ,zeka, kelimeleri gecmektedir. Vudû' kelimesi güzellik ve temizlik anlamina gelmektedir. Dolayisiyla ibadete baslanmadan önce insanin ic dünyasini güzellestirmesi ve disini da iyice temizlemesi gerekir.

Islam'da abdestin farziyetine ,Ey iman edenler, namaza kalkacaginiz zaman yüzlerinizi ve dirseklerinizle birlikte ellerinizi yikayin. Basiniza meshedin. Her iki topugunuzla birlikte ayaklarinizi da (yikayin)..., (el-Maide, 5/6), ayeti delalet etmektedir.

Hz. Peygamber (s.a.s.)'in abdest almadan hic bir is yapmadigini görüyoruz (Elmalili, Hak Dini Kur'an Dili, II, 1583). Ancak abdest her amel ve ibadet icin degil basta namaz olmak üzere bazi ibadetler icin farz kilinmistir. Fakat müslümanin sürekli abdestli bulunmasi sünnettir.

Abdest her seyden önce her türlü pislik ve kirlilikten kurtulmak, yani maddî ve manevî bütün pislik ve mikroplardan uzak kalmak icin Islam'in emrettigi önemli bir ibadettir.

Mikrobun en kolay üredigi yer agizdir. Agizdan baslayarak el, yüz ve ayaklarin günde bes defa temizlenmesi Islam'in temizlige verdigi önemi gösterir. Böylelikle Islam yüzyillar önce temizligin üzerinde durup insanoglunu maddî-manevî her türlü pislik ve mikroptan korumayi hedeflemistir. Bunun yaninda abdest alan bir insan, kendini manen temiz ve rahat hisseder ve bu güzel his ve temiz duyguyla Allah'a ibadete durur. Bu da ruhun temizligini saglamaktadir. Insanin yaratilis gayesi olan Allah'a kulluk böyle bir temizleme ameliyesi ile baslayinca insanogluna verecegi zevk ve rahatligin degeri sonsuzdur.

Insan abdestle bedenen ve manen temizlendikten sonra Allah'in huzuruna cikar. Böyle bir temizlenme ile günlük bütün yorgunluklari ve yükleri geride birakir.

Abdest almakla, dünyevî ve uhrevî bircok fazilet ve güzellikler elde edilir. Hz. Peygamber (s.a.s.) abdestle ilgili olarak söyle buyururlar:

Bir müslüman abdest alip yüzünü yikadiginda, yüzündeki azalarin isledigi bütün günahlari; el ve ayaklarini yikadiginda el ve ayaklariyla isledigi bütün hata ve günahlari, su damlalariyla beraber akip gider ve kendisi de tertemiz olur.

Hatta kirpik ve tirnak diplerindeki günahlarindan eser kalmaz. Adap ve erkanina uymak suretiyle abdest alip kibleye dönerek: ,Eshedü en la ilahe illallahü vahdehu la serike leh ve eshedü enne Muhammeden abdühü ve Rasûlühü, diyen bu kul icin cennetin kapilari acilmistir; o, cennet kapilarinin dilediginden iceri girer.,(Müslim, Tahare, 32, 33; Tirmizî, Tahare, 2).